Asli Ural - Bi̇r Mevsi̇me Yeni̇lmi̇şi̇m

Adını duydum bir yabancıdan
İçim eski bir ev gibi çöktü
Bunca zaman geçti üstünden
Demek bazı şeyler hiç bitmiyor
Ne o ev kaldı, ne o sokak
Ne de sabaha kadar konuşan biz
Herkes biraz toparlandı.
Zamanla
Bir ben eksik kaldım.
Sessiz sessiz seni
Unutmak kolaydı belki ama bende kalan yerini değil.
İnsan gideni affediyor
Da yarım kalanları silemiyor
Bir ömür sürer sanıp bir
Mevsime yenilmişim
Seninle aynı düşü kurup
Kendime geç kalmışım
Bir ömür sürer sanıp
Bir mevsime yenilmişim
Sen gittin
Ben kaldım
Kendime dönememişim
Kaç kış geçti camlardan
Adın inmedi bu evden.
Kim geldi, kim
Geçti bilmem.
Kimse dokunmadı
O yerden
Bir şarkı çalsızın
Sesin içimden geçiyor
Belli ki bazı vedalar insan sustukça büyüyor.
Seni unutmak kolaydı belki ama
Bende kalan
Yerini değil.
İnsan gideni
Affediyor da yarım kalanları silemiyor
Bir ömür sürer sanıp
Bir mevsime yenilmişim
Seninle aynı düşü kurup kendime
Geç kalmışım
Bir ömür sürer sanıp bir
Mevsime yenilmişim
Sen gittin, ben kaldım
Kendime dönememişim
Bir ömür sürer sanıp bir mevsime yenilmişim m