Pers Miami - Когда Заплакала Земля

В тот день земля заплакала от боли
И небо стало ниже над домами
Кто утром обнимал своих родных
Не знал, что это станет расставанием
Еще звучали детские улыбки, Но дрогнул мир и содрогнулся дом, И жизнь внезапно сделалась так хрупка
Кто сына звал, срывая голос свой
Кто мать искал среди немых развали
И даже тот, кто прежде слез не знал, В тот страшный час своих очей не прятал.
Վտոտ ստրաշնի ճաս սվայի հաչեի նպրատող։ Երբ հողլաց եղավ մեր ոտքերի տակ, լրեց ամեն երկ, լրեց ամեն ծայն։ Մի մայր իր մանկան
Անուն ներկան չում, բայց արձագանքներ վերադարնում մի այն։ Հլատակներ ու մնացին երազներ, կիսակ խոսկեր ու չասված հերաժ եչ,
Տիսկ նրան կովքեր տուն, домой, шептали имена, Но возвращалось лишь глухое эхо
Когда заплакала земля, Чужая боль для всех родной устала, И чья-то мать у своего окна
Все продолжала ждать, Хотя уже все знала
Осталась фотография семьи
Игрушка, не дождавшаяся ребенка
И среди искалеченной земли
Звучало чье-то имя очень долго
Руками разбирали тяжесть плит
Надеясь вновь услышать голос близкий
И каждый найденный под ними человек
Для сотен незнакомых становился близким
Հան անուներ, որ սիրտը չի մոր անա։ Mërënë në nërë, vërë sirë të qi morë anë, kanë i dërë mërë meqë, i shohu t'junë në
Prume, mërënë sërë në lëmesë, hetë pitimë në në në në në në në në
Не говорите матери, забудь
Она такое сердце не имеет
Для мира продолжается свой ход
А материнская все помнит и жалеет
Не все способен исцелить рассвет
Не всякая печаль уходит с нами
Пока мы помним тех, кого уж нет
Они живут незримо рядом с нами
Когда заплакала земля
Надежда все равно не умирала
Пока один держал другого за руку
Любовь сильнее горя становилась
Берегите тех, кто рядом
Пока можете обнять
Не откладывайте добрых слов, Которые хотите им сказать
Когда заплакала земля, երբողը լած եղավ