Norayr Vardanyan - Ejmiacni Luysy

Հառաչանք
Առավոտ է
Ու արևը ներս է գալիս
Առավոտյան [երաժշտություն
Էջ միացնում
Քարերն արև [երաժշտություն][երգում է
Էին հագել
Հին պատերի [երաժշտություն
Լուր ստվերում
Ոսկե [երաժշտություն] շողերներս թափանցել երաժշտություն
Դուռը բաց էր, ներս մտա ես
Քաղաքն այնտեղ [երաժշտություն] լուռ մնա
Երաժշտություն] ու գմբեթից
Իջնող շողը
Ուղիղ աչքերին հասավ
Մի պահ չխնդրեցի
Պարզապես կանգնեցի լույսի տակ
Վերևից մի շող էր իջնում երաժշտություն
Ու դիպչում էր իմ դեմքին
Ինչ ծանր էր կամաց անցավ երաժշտություն
Ինչ մութեր մնաց ետևում
Արևն անցնում էր պատերով
Լցվում հոգուս խորքը կամաց երաժշտություն
Ես դուրս եկա նույն աշխարհը
Բայց [երաժշտություն] աշխար ուրիշ էր դարձած:
Հեյ, [երաժշտություն
Արևը թողներս զգա, հե սիրտը նորից բաց է երաժշտություն
Դրսում կյանքը արագ վազում, հեռախոսս
Նորից զանգում, [երաժշտություն
Ընկերներս ինձ են գրում, ուր ես, արի, քեզ
Ենք սպասում, նորից [երաժշտություն] սուրճ
Ու նոր պատմություն
Նոր երգեր ու հազար
Երաժշտություն][երգում է] կա
Կադրր ես էլ
Նույնն եմ այսօրվա ես միայն ներսում մի
Քիչ խաղաղ
Փողոցներով քայլում եմ ես ականջներիս նոր
Երգն է բայց առավոտվայն արևը ներքայլում է
Ինձ հետ ես չեմ փախչում [երաժշտություն
Այս աշխարհից
Ես սիրում եմ այս օրերը
Պարզապես երբ հոգիս հոգնի գիտեմ
Եմ ուր են
Բաց դռները
Վերևիս մի շողերջնու
Ու դիպչում էր
Երգում է
Իմ կմքին
Ինչ ծանր էր կամաց [երաժշտություն անցավ
Ինչ մութ էր մնաց հետևում
Արևն [երաժշտություն] անցնում էր պատերով
Լցվում հոգուս խորքը կամաց
Ես դուրս եկա նույն աշխարհը [երգում է
Բայց աշխարն [երաժշտություն
Ուրիշ էր դարձած
Բաց [երաժշտություն] թող թողնե
Երս կա
Գուցե հրաշքը միշտ չէ, որ երկնքի ձայնով
Իջնի, գուցե երբեմն մի շող է, որ ճիշտ
Պահին քեզ կհասնի, գուցե մի պահ լուր
Կանգնես ու չընդածես ոչ մի բանի ու
Հասկանաս ինչ փնտրում
Եր արդեն
Երաժշտություն][երգում է] վաղուց քո մեջ
Է եղել, հին քարերի միջով
Առավոտը [երգում է] բացվեց
Ու մի ծանր բանի իմ ներսում
Այդ լույսի հետ գնաց
Գպետից արև [երաժշտություն] էր թացվում
Ոսկու նման քարերի մեջ:
Ես կանգնե և