Роза Симонова, Idrisov - Кояшым

Түн ұртасында таңа түрдің, Бір көш яқлап алды да, Кедірілі жаным тәрәзесе, Қояш бұлы баштың сен
Сен келеген шекін әрімден күсләрі дәт онығиде, Юрәгімдә түнбір шәр ұрамлары салқыниде
Әсін қолымнан тұттыңдай, Аз егерді тамырларға,, Кояш нұры жеріне ұятқандай, Сен ұяттың мені таңда
Сенен назылы көш шағында, Дүния қабатту асынан, Бір қарашын жеті мина, Жаным тұлы жылы қаман
Кояшым сен, кояшым, Сенің бәлән жылы мина
Кояшым сен, кояшым, сен, кұяшым, сенен бәлән жылы мина
Кұяшым, сен, кұяшым, яша өзе жүрлесі маңы янымда
Бұл ұғалма, мен сенен күген болырмын
Сен шоқ үкті балтығына, мен яныңда болырмын
Балтығына, балтығына, мен сенен күген болырмын, Балтығына қояшы мен яныңда болырмын
Ертен сенен сұлышыңданың пәрдәләрдән ұрты бір әлә, Сен елмайсан хәтті, Боқыт тәрәсті біне ұтыра
Сенен талышыға қайқан, Кошлар қанаты шекелі, Мін бәқетне ерақ үзіләдім, Ұл біт сенен күзіләрінді
Сенен назылы күш яғында, Кұрқулары мәресі ман, К�, Құлларында үреге мә, Қай тұйылын таптым қама
Құяшым сен, Құяшым, сенен білән жығы мен аң, Құяшым, сен, Құяшым, яша өзе жырлысым аң, Янымда бұл ұғалым, Мен сенен
Күген болырмын, Сен шол күкті балқығына, Мен яңындаір күн болытларда, Сенің орыны қапласа, Мен үзем таң болып
Келерімен, Түни шегені қақмасын
Шын кек ояшта қайша қар, Яңада бір үек-керек
Сен мені жылыттың қазір мен жылытырмын, Сені мәңге кәк
Қояшым, сен қояшым, Сенен білән жылы мен аң
Қояшым, сен қояшым, Нендері қыт бірге яшау
Янымдаұғалма, Мен сенен күген болырмын
Сен шоқықта балқығына, Бардың яған ұры болырсың балқығына
Мой ашым, Мен сенен күген болырмын
Сен мене таңға уяттың мен яныңда болырмын
Бұл әрмін